piątek, 31 stycznia 2014

Nie zapomnij być człowiekiem!


Do napisania tego postu przygotowywałam się już od kilku dni, po pokoju walają mi się kartki wyrwane na których są pozapisywane jakieś fragmenty tego co chciałabym dziś napisać, żeby o niczym nie zapomnieć, więc może od razu przejdę do tematu.. :)



Prawdą jest to, że ciągle jesteśmy obrzucani wieloma reklamami, sloganami różnego rodzaju, tekstami, które pojawiają się no wszędzie, które narzucają nam jak  powinniśmy wyglądać, ubierać się czy nawet jak powinniśmy się zachować, nie zdajemy sobie nawet sprawy jak wiele rzeczy, ludzi nami manipuluje... Pomyśl.. Może najwyższy czas żeby zrobić sobie taką małą przerwę.. wziąć oddech, zatrzymać się na chwilkę tu teraz gdzie teraz jesteś i w końcu popatrzeć na samego siebie i zadać sobie to pytanie Kim jestem? i co tak na prawdę sprawia, że jesteś szczęśliwy? Do napisania tego zainspirował mnie film "The Human Experience"Jest to historia braci, którzy podróżują po świecie w poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Kim jestem? Kim jest człowiek? Jaki jest sens ludzkiego życia? Dlaczego cierpimy? Bohaterowie przebywają wśród bezdomnych na ulicach Nowego Jorku, później udają się do Peru, do sierot, kalekich dzieci.. a potem udają się do porzuconych trędowatych w lasach Ghany. Dzięki tym spotkaniom, bracia poczuli prawdziwe piękno człowieka. NIE opiszę filmu, ale napiszę moje wnioski jakie z niego wyciągnęłam.

 Kiedy spotykają się z bezdomnymi jest to zima i mieszkają z nimi w pudłach. Powielu godzinnych rozmowach, poznają tych ludzi, zaprzyjaźniają się, doznają prawdziwego ciepła od nich! Mogą zobaczyć jak to jest być bezdomnym! To są niesamowici ludzie! przykre jest to jak wiele osób ocenia kogoś z góry! Dlaczego boimy się kogoś, kto nie ma domu, bliskich osób, rodziny? Nie podejdziemy do tej osoby bo nie ma nam nic do zaoferowania?  Człowiek to człowiek i każdy z nas ma taką samą wartość! Każdy, bez wyjątku! Nie wiem, czy tylko ja jestem taka wrażliwa, ale jak widzę taką osobę to jest mi przykro, ale z drugiej strony mam ochotę podejść do niej, przytulić ją i nie wiem porozmawiać z nią, nawet jakby miało to być tylko ten jeden raz, przez chwilę! Wartość człowieka jest niezależna od tego co ma, jak wygląda i gdzie mieszka! A mało tego, ta osoba na ulicy może być mądrzejsza od Ciebie!


Oglądając to zdałam sobie sprawę, że my czasem to jednak zachowujemy się jak nic nieświadome pustaki. Ciągle chcemy czegoś nowego, oryginalnego, prestiżowego, coś czego nie ma nikt inny! No, bo przecież musisz być najlepszy! narzekamy jak czegoś nie dostajemy, jesteśmy zazdrośni jak ktoś ma coś czego nie mamy my, i obwiniamy naszych rodziców, że nam czegoś nie dają, nie chcą nam czegoś kupić, nie wiem można tu dużo wymieniać, wielu z nas jest materialistami i nie doceniamy tego, że to co dla nas jest rzecząnormalną, codziennego użytku - dla kogoś posiadane tego jest marzeniem! Dla kogoś najcenniejszą wartością jest życie i to że kolejnego dnia może się obudzić, ktoś codziennie o nie walczy. Ile na świecie jest sierot, które marzą o tym, żeby móc kiedyś wypowiedzieć słowo "mama" czy "tata" Ile jest rodzin, które zostały rozdzielone? No i czego ta osoba chce? Normalnego życia, marzy o tym żeby nie być głodną, żeby ktoś jej powiedział "tak, będzie dobrze"  marzy o rodzinie, o tym żeby zasypiając nie martwić się, czy do jutro przeżyje, chce żyć - nic więcej. I widzisz ty to masz, masz to o czym ktoś marzy, doceń to w końcu! staraj się dostrzegać w każdej małej rzeczy coś niesamowitego. Masz tak wiele, patrz codziennie na wszystko nowym okiem!  Prawda jest taka, że cały czas trwa wojna mimo, że tego nie widzisz, człowiek walczy przeciwko człowiekowi, jest ciemno, jest pełno zła nienawiści! takie jest ludzkie życie! Ale nie zapomnij co to znaczy być człowiekiem, doceń to jak wiele otrzymałeś od życia, bo ktoś o to co ty masz walczy! naucz się przebaczenia! miej wiarę, nadzieję i obdarzaj swoich bliskich miłością!  Podsumowując Ty, Ja, ten bezdomny, osoba chora czym różnimy się od siebie? Niczym, tak samo mamy uczucia, tak samo cierpimy, jesteśmy tacy sami, jesteśmy równi, nasza wartość jest niezależna od tego co posiadamy jesteśmy największą wartością tego świata!



DID WE FORGET WHAT IT MEANS TO BY HUMAN!
nie zapominajmy...co to znaczy... Być człowiekiem!




zdjęcia z google.


39 komentarzy:

  1. haha, a co będę pisał nieprawdę, sam się nominowałem :D długo zwlekałem z tą decyzją, bo od kilku lat... Teraz, kiedy poczułem, że to właśnie ten moment - postanowiłem zaryzykować. Co prawda mam wsparcie w najbliższych, ale to jeszcze mało. Wciąż jestem w tyle, żeby znaleźć się w finałowej "10" potrzebuję jeszcze głosów...

    OdpowiedzUsuń
  2. Na prawdę nie wiem co mam napisać, jak skomentować tego post.
    Ukłony !!! Piękny post !!! Przeczytałam z zapartym tchem!!!
    ♥blog-klik♥

    OdpowiedzUsuń
  3. Dobrze napisane.. zgadzam się z Tobą. :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ja strasznie współczuję takim ludziom, staram się pomagać jak mogę. Kiedyś w ruinach domu niedaleko mnie mieszkał pewien człowiek, który stracił dom i nie miał rodziny. Często przynosiliśmy mu ciepły obiad, jakieś koce czy pościel, bo mieszkał w strasznych warunkach. Na szczęście ok. dwa lata temu odnalazła go jego daleka rodzina i wzięła go do siebie :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo ładnie Ci wyszedł, spróbuję tak. ; ) A co do posta : Znałam kiedyś bezdomnego, który był bezdomnym z ... wyboru. Rozmowa z Nim była niesamowita.

    OdpowiedzUsuń
  6. Piękny post. Nigdy nie widziałam tego filmu, chyba czas to nadrobić.
    Buziaki :*

    http://sylwiaa-m.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. świetnie to wszystko napisałaś ;)
    muszę koniecznie obejrzeć ten film :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Kiedyś w telewizji pokazali takiego pana, który mieszkał w zimnej norze w lesie, bo tak chciał i mu się podobało.

    OdpowiedzUsuń
  9. Z takich rzeczy najczęściej zdajemy sobie sprawę kiedy zaczyna nam tego brakować. Podam prosty przykład: Niedawno byłam w szpitalu, po operacji nie mogłam pić przez jakąś godzinę. Gardło paliło, a ja nie mogłam się napić nawet łyka. Wodę miałam w kranie mogłam pójść i się napić, ale nie mogłam się nawet podnieść, tym bardziej napić. Zdałam sobie sprawę, co przeżywa człowiek, który nie ma tych najbardziej podstawowych i niezbędnych rzeczy! Codziennie odkręcamy wodę i pijemy, wylewamy ją, marnujemy, ale nie zdajemy sobie sprawy, że gdzieś tam na świecie ktoś nie ma tego co my, walczy o jeden głupi łyk wody, często nawet nie czystej, ale brudnej, pełnej zarazków, ale potrzebuje jej bo jest spragniony.
    Bolały mnie ręce, z trudem nimi ruszałam. I znowu pomyślałam: "Co czuje człowiek, który ma utrudniony ruch rąk, co czuje jeśli wgl ich nie ma ?" A ból który czułam ja był niczym w porównaniu z tym jak cierpieli inni na oddziale.
    Myślę, że właśnie wtedy kiedy zaczyna nam czegoś brakować, coś daje o sobie znać, zdajemy sobie sprawę jakie to cenne.

    OdpowiedzUsuń
  10. Nominowałam Twój Blog do Liebster Blog Award :) Po szczegóły zapraszam na blog ;)

    http://katarzynkowyswiat.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  11. wzruszyłaś mnie tym postem,naprawdę! wiesz,że jestem fanką Twojego pisania,ale to co napisałaś tutaj,chyba urzekło mnie najbardziej. ja mam podobnie..gdy widzę tych wszystkich ludzi,którzy nie mają domu,zwłaszcza teraz,gdy na dworze jest okropnie zimno,to mam ochotę ich po prostu przytulić i zaprosić do siebie,choćby na herbatę..czasem niewielki gest w oczach innych,może być czymś naprawdę wielkim. czasem nie doceniamy tego co mamy,czasem wymagamy naprawdę wielu rzeczy,a tak naprawdę to co najważniejsze jest obok nas :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Bardzo mądry post!
    iiga-aa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Pięknie... Aż nie wiem jak to skomentować. ;)

    OdpowiedzUsuń
  14. Jeju, zakochałam się w twoim blogu i twoich postach, jesteś raptem trzy lata ode mnie starsza, a zachowujesz się doroślej od niejednej osoby pełnoletniej, mam na myśli dorosłego człowieka... Twoje posty są na prawdę powalające, dają bardzo do myślenia. Nareszcie udało mi się zaobserwować twój blog i czekam na dalsze posty. Jeju... Dziewczyno jesteś na prawdę niesamowita. To co piszesz jest po prostu tak motywujące jak "kop w tyłek", na prawdę inspirujesz mnie. Od razu stałaś się jednym z blogów, które czytam i komentuję. :)




    ♡★☽☯❀ KATIS-KAATIS.BLOGSPOT.COM ♡★☽☯❀

    OdpowiedzUsuń
  15. Ja od zawsze byłam wrażliwcem jeśli chodzi o bezdomnych ludzi, czy biednych dzieci. W szkole nie raz dostawałam po palcach od znajomych za to,że bronię takich ludzi. Poniekąd wiem jak to jest, wiem mniej więcej jak taka osoba się czuje. Mówi się,że tylko ten kto przeżył może to rozumieć. I właśnie może niektórzy ludzie nie doświadczyli tego wszystkiego. Życie jest długie, i bardzo zaskakujące, a Bóg sprawiedliwy. Niech pamiętają :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Piękne słowa, w których jest zawarta cała prawda o człowieku :)

    nattssworld.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  17. RAcja. Każdy jest człowiekiem, a to, że niektórzy nie mają tyle szczęścia w życiu co my, którzy mamy gdzie mieszkać, kochającą rodzinę i przyjaciół, to nie ich wina.
    ♥blog-klik

    OdpowiedzUsuń
  18. Uwielbiam twoje posty takie motywacyjne.Na prawdę masz niesamowite podejście do życia :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Świetnie piszesz, post jest rewelacyjny, mądry , wzruszający :)
    nataa-liiaa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  20. Zgodzę się po części :) Owszem są osoby bezdomne, nie powinniśmy ich oceniać i przechodzić obok nich z obrzydzeniem, ale (chociażby pod moim blokiem) są pijalki w który bezdomni zamieniają wszystkie swoje pieniądze na alkohol. Fakt faktem są to bardzo sympatyczni i zabawni ludzie, ale jednak tak czy siak nie mam szacunku do takiego postępowania, ponieważ zamiast 30 zł na wódkę mogą wydać 10 na jedzenie i wodę na cały dzień i zacząć oszczędzać, pójść do pracy. Oczywiście jeśli chodzi o osoby chore i bezdomne to jak najbardziej jestem za pomaganiem im. Piękny cytat, łza się kręci w oku :')

    OdpowiedzUsuń
  21. Piszesz bardzo hm.. .głębokie posty. I wzruszające.
    Często porzucamy nasze człowieczeństwo. Gubimy się w wyścigu szczurów w którym każdy biegnie, choć nie każdy wie po co. Czasem warto się zatrzymać i zastanowić czego tak naprawdę chcemy od życia. Czy oddanie się całkowiecie życiu w konsumpcjoniźmie, gdzie nikt nie zwraca uwagi na potrzeby drugiej osoby jest właśnie tym czego pragniemy?

    OdpowiedzUsuń
  22. Bardzo dobrze to napisałaś ! Też bym nas nazwała pustakami ! Taki dar do pisania :3 zazdroszczę i na pewno wpadne tu jeszcze nie raz !

    pozdrawiam i zapraszam julcia102030.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  23. piękne zdjęcia :)
    miłego dnia ♥

    OdpowiedzUsuń
  24. Niestety tak dzisiejszy świat jest skonstruowani. Są ludzie podążający ślepo za "modą" i tyle. Niektórzy wolą być indywidualistami, na których patrzy się raczej nieprzychylnym okiem, ponieważ wyglądają i robią coś inaczej. No cóż. Tak już zawsze będzie. Nic nie poradzimy.

    OdpowiedzUsuń
  25. Racja, podpisuję się pod tym obiema rękami <33
    ♥blog-klik♥

    OdpowiedzUsuń
  26. Konfrontacje w tego typu sporach są nieuniknione z racji różnych poglądów i więcej - doświadczeń. Tak jak piszę koleżanka powyżej - są także osoby, które mają problem z alkoholem. Nie ma co generalizować ale wiem, że tak jest trudniej. Cytat jak i cały post daje do myślenia. Pozdrawiam.
    Dodam, że u mnie nowy post i jeśli masz ochotę wpadnij tak jak ówcześnie i pozostaw opinię, nie ukrywam, że każda jest dla mnie na wagę złota :)

    OdpowiedzUsuń

  27. Świetny post! btw. Biorę udział w konkursie na BLOGA ROKU i byłabym bardzo wdzięczna gdybyś wysłała smsa o treści: K00226 na numer 7122 :) Pieniądze z smsów zostaną przekazane na pomoc dzieciom w hospicjach

    OdpowiedzUsuń
  28. Niesamowity musi być ten film. Kocham takie i zawsze na nich płaczę bo szkoda mi tych bezdomnych :(

    OdpowiedzUsuń
  29. Bardzo fajny ( i wzruszający) post <3 Zapraszam do mnie: geeklychicpl.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  30. Pięknie napisane ... Boże, pięknie ...
    Nie wiem co powiedzieć, ten post jest taki prawdziwy i zgadzam się z nim !
    Jesteś świetna ... ♥
    KLIK-BLOG

    OdpowiedzUsuń
  31. Kurczę, faktycznie dość dawno był ten post z Twoim pokojem, ale odkopałam go i mogę powiedzieć z czystym sumieniem, że w takim również chętnie bym zamieszkała :3

    OdpowiedzUsuń
  32. Niestety nie potrafimy być wdzięczni za to, że mamy gdzie spać, mamy co jeść, dach w naszym domu nie przecieka, możemy spać spokojnie. Zawsze chcemy więcej i nie potrafimy się cieszyć z takich przyziemnych rzeczy. :)

    OdpowiedzUsuń
  33. Bardzo mądre słowa - świetny post <3 drugie zdjęcie bardzo mi się podoba ;*

    OdpowiedzUsuń
  34. amazing blog,i'm new follower hope you can follow me xx http://shopaholicbyilda.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  35. Genialnie napisany post, daje dużo do myślenia.

    OdpowiedzUsuń
  36. Ktoś mi kiedyś powiedział: Jeśli potrafisz docenić to, co masz - dostaniesz tego więcej, a jeśli nie potrafisz tego docenić - wszystko stracisz. Najtrudniej docenić nam to, co mamy. Świat wokół nas (reklamy, producenci, sprzedawcy) dają nam wciąż do zrozumienia, że ciągle nam brakuje czegoś do życia, do szczęścia. Chcemy wciąż więcej i więcej, a nie patrzymy ile już mamy. Gonimy za posiadaniem różnych rzeczy: idealnie wyremontowanych domów, mebli, sprzętów, samochodów, a dopiero gdy tracimy ukochane osoby, ludzi nam bliskich, zauważamy, że dom najlepiej wyremontowany, pełen nowoczesnych sprzętów nie jest domem, gdy zostajemy w nim sami, gdy nie ma już naszych bliskich. Człowiek nie docenia, jak drogocenną wartością jest życie i zdrowie. Zaczyna siebie ratować, doceniać i życie i zdrowie, jak poważnie zachoruje. Zaczyna doceniać ludzi wokół siebie, gdy jest samotny.

    OdpowiedzUsuń